مدح و منقبت حضرت صاحب الزمان عجل الله تعالی فرجه
صبحی دگر میآید ای شب زندهداران از قـلـههـای پُــر غـبـار روزگــاران از بیکـران سـبـز اقـیـانـوس غـیـبت میآیـد او تا ساحـل چـشـم انـتـظاران آید به گوش از آسمان: این است مهدی! خیزد خروش از تشنگان: این است باران! از بـیـشـهزار عــطـرهـای تــازه آیـد چون سرخ گل بر اسب رهوار بهاران آهـنگ مـیـدان تا کـنـد او، بـاز مـانـد در گرد راهش مرکب چابکسواران آئـینۀ آئـین حـق، ای صبـح مـوعـود! مـائـیـم سـیــمـای تـو را آئـیـنـهداران دیگر قرار بی تو ماندن نیست در دل کی میشود روشن به رویت چشم یاران؟ |